Geschiedenis

Op deze pagina beschrijf ik hoe ik er toe gekomen ben e zelf als kampvuurkok te profileren.

De start

Gek van koken ben ik sinds de jaren 80. Ik heb (zonder opleiding en papieren) een deel van mij vervangende dienstpicht in de keuken van “Conferentie centrum De Bron” uit Dalfsen gestaan als sop-kok / hulp-kok. Destijds kwamen er veel grote groepen en meestal kookten we voor 30 tot 300 man. In topweken kookten we voor 1200 man. Vaak simpele recht toe recht aan maaltijden voor een klein budget. De chef-kok “Han” heeft mij (behalve aardappels pitten) veel geleerd en sindsdien heb ik iets met koken.

De ontwikkelingen hebben niet stil gestaan. “De Bron” is van een low-budget conferentie oord doorontwikkeld en heet inmiddels “Mooirivier“. Zelf heb ik qua “koken” ook de nodige ontwikkelingen doorgemaakt.

Begin jaren 80

Ik was begin 20, actief binnen Youth for Christ en heb daar menig evenement in de keuken gestaan. Meestal waren dit groepen van 30 tot 60 personen. Een van de grotere evenementen waar nog sporen van op internet te vinden zijn is Samensmeden. Hier heb ik een aantal maal voor 600 man in de keuken gestaan.

In die tijd trouwden ook tal van vrienden en kenissen. Er zijn heel wat bruiloften waar ik de catering gedaan heb. Vaak waren dit koude of warm koude bufetten in een gehuurd zaaltje vaan een buurthuis of kerk. Met de nodige inventiviteit en het nodige improvisatie vermogen werd er dan uit een klein keukentje een groot en zo luxe mogelijk bufet tevoorschijn getoverd.

Eind jaren 80

Eind jaren 80 heb ik min vrouw tijdens een evenement van YFC leren kennen. ‘s Avonds kwam ik na het koken vaak mijn keuken uit om wat te drinken met de groep waar ik voor in de keuken stond. Op die manier heb ik Corine ontmoet.

Corine vond altijd dat ze niet goed kon koken. Ooit heb ik de fout gemaakt haar het Haags Kookboek cadeau te doen voor haar verjaardag. Ik dacht haar te plezieren maar zij zag dat toch heel anders. In het begin van onze relatie kookten we veel ombeurt of samen.

Begin jaren 90

Ik een aantal kinderkampen in de keuken gestaan. Ik was actief als reisleider voor Actieve Vakanties, de reistak van YFC. Koken deed ik het liefst zelf (met wat corveërs). Lekker eten is belangrijk en als je niet gewend bent voor een grote groep te koken is het inschatten va hoeveelheden en het zoeken naar de juiste verhoudingen erg lastig.

Met mijn vrouw samen heb ik  tot halverwege de jaren 90 nog geregeld in de keuken gestaan, een deel voor bruiloften en partijen, een ander deel voor evenementen.

Thuis koken deed mijn vrouw voornamelijk behalve bij feesten en partijen. Reden is dat ik het qua werken moeilijk kon combineren en mijn vrouw fulll-time huisvrouw is.

Eind jaren 90

Door de drukte met werk en gezin lopen de kookactiviteiten terug. De passie is wel gebleven en als het maar even kon dan greep ik de gelegenheid aan de keuken in te duiken.

Eind jaren 00

Zo rond 2004 gaan we als gezin voor het eerst kamperen op een scouting terein. Erg leuk, je mag er vuur stoken. Bovendien ben ik sinds 2004 actief bij scouting als leiding. (Jong geleerd, oud gedaan) Er gaat een gasstel mee maar het vlees komt elke dag van de BBQ.

Eind jaren 00

2008 maak ik kennis met de Dutch Oven. We stonden op een scouting terein en de buurman vroeg of we appeltaart lusten. We waren erg verbaasd dat we nog appels moetsen schillen. Wat volgde was een onvergetelijke ervaring, een appelcrumble uit de Dutch Oven. De buurman had ze leren kennen tijdens een vakantie in Australië en was een van de eersten die er een had aangeschaft bij Qvist. Eenmaal thuis wist ik niet hoe snel ik er ook een moest aanschaffen.

Het werd echte liefde tussen de Dutch Oven en mij. Alle vakanties en kampen ging de Dutch Oven mee. Deze vakanties kenmerken zich nog steeds door alle dagen lekker koken voor familie vrienden en gasten die graag langskomen tijdens de vakanties.

Begin jaren 10

2011 vraagt een kennis of ik voor hun gemeente een workshop outdoor cooking kan verzorgen. Maart 2011 heb ik deze workshop gegeven.

De reacties waren zo positief en ik vindt het zo leuk om met een groep lekker met eten bezig te zijn dat www.kampvuurkok.nl niet meer dan een logische stap bleek.

Het “natuurlijk gegroeide” voor mij zo van zelf sprekende koken op vuur blijkt een regelrechte hit. Van deelnemers aan de workshops hoor ik terug dat de passie en het enthaisiasme er letterlijk af spat!

Dat klopt ook wel, koken is feest en feest is koken! Ik vindt het heerlijk als ik weer een keer “los” mag gaan.